ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಬೆಳ್ಳಿ ದೀಪ ಡಾ ಫ ಗು ಹಳಕಟ್ಟಿ

ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಬೆಳ್ಳಿ ದೀಪ: ಡಾ. ಫ. ಗು. ಹಳಕಟ್ಟಿ 

ಒಂದು ಊರಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಬರಗಾಲ ಬಂದಿತ್ತಂತೆ. ಕೆರೆ-ಬಾವಿ ಎಲ್ಲಾ ಬತ್ತಿ ಹೋದವು. ಜನ ನೀರಿಗೆ ಹಾಹಾಕಾರ ಮಾಡ್ತಿದ್ರು. ಆಗ ಒಬ್ಬ ದಾರಿಹೋಕ ಬಂದ. ಅವನು ಬತ್ತಿ ಹೋದ ಕೆರೆಯ ತಳದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣದೊಂದು ತೊಟ್ಟು ನೀರು ನೋಡಿದ. "ಇಲ್ಲೇ ನೀರಿನ ಬುಗ್ಗೆ ಇದೆ" ಅಂತ ನಂಬಿದ. ದಿನಗಟ್ಟಲೆ ಮಣ್ಣು ತೆಗೆದ. ಊರವರೆಲ್ಲಾ ನಕ್ಕರು "ಹುಚ್ಚ, ಇಲ್ಲಿ ನೀರು ಎಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತೆ?"

ಆದರೆ ಒಂದು ದಿನ ಆ ಬುಗ್ಗೆಯಿಂದ ನೀರು ಚಿಮ್ಮಿತು. ಕೆರೆ ತುಂಬಿತು. ಊರಿಗೆ ನೀರು ಸಿಕ್ತು. ಜನ ಅವನ ಕಾಲಿಗೆ ಬಿದ್ದರು.

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಬತ್ತಿ ಹೋದ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಬುಗ್ಗೆ ತೆಗೆದಂಥ ಮಹಾನುಭಾವರೇ ಡಾ. ಫ. ಗು. ಹಳಕಟ್ಟಿ. 12ನೇ ಶತಮಾನದ ವಚನಗಳು ಧೂಳು ತಿಂದು, ಗೆದ್ದಲು ಹಿಡಿದು, ಮೂಲೆ ಸೇರಿದ್ದವು. "ವಚನ ಅಂದ್ರೆ ಬರೀ ಶಿವಶರಣರ ಕಾಲದ ಭಕ್ತಿ ಗೀತೆ" ಅಂತ ಜನ ಮರೆತೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ರು. ಆಗ ಹಳಕಟ್ಟಿಯವರು ಮಣ್ಣು ತೆಗೆದರು. ವಚನವೆಂಬ ಬುಗ್ಗೆ ಚಿಮ್ಮಿತು. ಇವತ್ತು ಕನ್ನಡದ ಮನೆ-ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ "ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯ" ಅನ್ನೋ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಬರ್ತಿದೆ ಅಂದ್ರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಈ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯ.

ಮರತು ಹೋದ ವಚನಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮಾತಾಡಿಸಿದ ಜೀವ  

ಅಂದರೆ ಹಳಕಟ್ಟಿಯವರು.

ವಚನ ಅಂದ್ರೆ ಏನು? ಅದು ಯಾಕೆ ಮುಖ್ಯ?

"ಓದೋದು ವೇದ, ಕೇಳೋದು ಶಾಸ್ತ್ರ, ನುಡಿಯೋದು ವಚನ" ಅಂತಾರೆ. ವಚನ ಅಂದ್ರೆ ಅನುಭವದ ಮಾತು. ಸಂಸ್ಕೃತ ಬಾರದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನನೂ ದೇವರನ್ನು ತನ್ನ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಿಸಿದ ಕ್ರಾಂತಿ ಅದು.

ಬಸವಣ್ಣನವರು "ಕಳಬೇಡ, ಕೊಲಬೇಡ, ಹುಸಿಯ ನುಡಿಯಲು ಬೇಡ" ಅಂದ್ರು. ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ "ಅಣ್ಣಾ, ನಿನ್ನ ನೆನೆದರೆ ಸಾಕು" ಅಂದಳು. ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭು "ಮಾತು ಬಲ್ಲವನಿಗೆ ಮರಣವಿಲ್ಲ" ಅಂದ. ಇವೆಲ್ಲಾ ದೊಡ್ಡ ಪಂಡಿತರ ಮಠದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಾತಲ್ಲ. ಕಾಯಕ ಮಾಡೋ ಕಮ್ಮಾರ, ಅಂಬಿಗ, ಮಾದಾರ, ಡೋಹರ ಇವರ ಬಾಯಿಂದ ಬಂದ ದೇವರ ಕರೆ.

ಆದರೆ 18-19ನೇ ಶತಮಾನಕ್ಕೆ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಈ ವಚನಗಳು ತಾಳೆಗರಿ ಮೇಲೆ ಇದ್ದವು. ಯಾರಿಗೂ ಓದೋಕೆ ಬರಲ್ಲ. ಅರ್ಥ ಆಗಲ್ಲ. ಮಠದ ಸ್ವಾಮಿಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತು. ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ವಚನ ಅಂದ್ರೆ ದೇವರ ಹಾಡು ಅಷ್ಟೇ. ಅದರಲ್ಲಿ ಇರೋ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕ್ರಾಂತಿ, ಸಮಾನತೆಯ ಕಿಚ್ಚು, ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ನೋಟ ಎಲ್ಲಾ ಮರೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಹಳಕಟ್ಟಿ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸ: ಒಂದು ಸಾಹಸಗಾಥೆ

1906ರ ಘಟನೆ. ಹಳಕಟ್ಟಿಯವರು ಬಿಜಾಪುರದಲ್ಲಿ ವಕೀಲರು. ಒಂದು ದಿನ ಮಠಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಮೂಲೆ ಸೇರಿದ ತಾಳೆಗರಿ ಕಟ್ಟು ನೋಡಿದರು. ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಬಿಚ್ಚಿ ನೋಡಿದರೆ ವಚನ! ಬಸವಣ್ಣನ ವಚನ, ಅಕ್ಕನ ವಚನ, ಚೆನ್ನಬಸವಣ್ಣನ ವಚನ.

ಆದರೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಏನು ಅಂದ್ರೆ ಅಕ್ಷರ ದಿಕ್ಕಾಪಾಲು. ಯಾರೋ ಬರೆದಿದ್ದು, ಯಾರೋ ತಿದ್ದಿದ್ದು, ಎಲೆ ಹರಿದು ಹೋಗಿದೆ. ಒಂದು ವಚನ ಪೂರ್ತಿ ಸಿಗುವುದು ಕಷ್ಟ.

ಆಗ ಹಳಕಟ್ಟಿಯವರು ಅಂದುಕೊಂಡರು "ಇದು ಹೀಗೆ ಕೊಳೆತು ಹೋದರೆ ಕನ್ನಡದ ಆತ್ಮವೇ ಸತ್ತ ಹಾಗೆ". ವಕೀಲಿ ಕೆಲಸ ಬದಿಗಿಟ್ಟು ವಚನದ ಬೆನ್ನು ಹತ್ತಿದರು.

ಊರೂರು ಅಲೆದಾಟ: ಒಂದು ವಚನ ಸಿಗುತ್ತೆ ಅಂದ್ರೆ ಸಾಕು, ಗಾಡಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಹೊರಟು ಬಿಡ್ತಿದ್ರು. ಬಿಜಾಪುರ, ಬಾಗಲಕೋಟೆ, ಧಾರವಾಡ, ರಾಯಚೂರು, ಕಲಬುರಗಿ ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಮಠ, ಮನೆ ಸುತ್ತಿದರು. "ಅಜ್ಜ, ನಿಮ್ಮ ಮನೇಲಿ ಹಳೇ ತಾಳೆಗರಿ ಇದೆಯಾ?" ಅಂತ ಕೇಳ್ತಿದ್ರು. ಕೆಲವರು "ಇದೇನೋ ಹುಚ್ಚ" ಅಂದ್ರು, ಕೆಲವರು ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿದರು. ಆದ್ರೂ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ.

ಹಣ ನೀರಿನಂತೆ ಖರ್ಚು: ತಾಳೆಗರಿ ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳೋಕೆ, ಪ್ರತಿ ಮಾಡಿಸೋಕೆ, ಪುಸ್ತಕ ಅಚ್ಚು ಹಾಕಿಸೋಕೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಬೇಕಾಯ್ತು. ವಕೀಲಿ ಸಂಪಾದನೆ ಎಲ್ಲಾ ಇದಕ್ಕೇ ಸುರಿದರು. ಮನೇಲಿ ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳು "ಇದೇನು ಹುಚ್ಚುತನ" ಅಂದ್ರು. ಆದ್ರೆ ಅವರು "ವಚನ ಉಳಿದರೆ ಕನ್ನಡ ಉಳಿದಂತೆ" ಅಂದರು.

ವಚನ ಶಾಸ್ತ್ರ ಸಾರ 15 ವರ್ಷ ಸತತ ದುಡಿಮೆ. 1923ರಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಸಂಪುಟ ಬಂತು "ವಚನ ಶಾಸ್ತ್ರ ಸಾರ". ಅದರಲ್ಲಿ 1017 ವಚನಗಳು. ಬಸವಣ್ಣ, ಅಲ್ಲಮ, ಅಕ್ಕ, ಸಿದ್ಧರಾಮ ಹೀಗೆ ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲಾ ಶರಣರ ವಚನ ಒಂದೇ ಕಡೆ. ಕನ್ನಡದ ಜನ ಮೊದಲ ಸಲ ತಮ್ಮ ಶರಣರ ಮಾತನ್ನು ಪುಸ್ತಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರು.

ಜನರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಹೇಗಿತ್ತು ಗೊತ್ತಾ? ಬೆಂಕಿ ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡ ಹಾಗೆ. "ಅಯ್ಯೋ, ನಮ್ಮ ಬಸವಣ್ಣ ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಮಾತು ಆಡಿದ್ದಾನಾ? ಜಾತಿ ಬೇಡ, ಮೂಢನಂಬಿಕೆ ಬೇಡ ಅಂದಿದ್ದಾನಾ?" ಅಂತ ಯುವಕರು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದರು.

ವಚನದಿಂದ ಆದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕ್ರಾಂತಿ

ಹಳಕಟ್ಟಿಯವರು ಬರೀ ಪುಸ್ತಕ ಮುದ್ರಿಸಲಿಲ್ಲ, ಒಂದು ಕ್ರಾಂತಿಗೆ ಕಿಡಿ ಹಚ್ಚಿದರು.

1. ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಆತ್ಮಗೌರವ ಬಂತು: "ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಇಲ್ಲ" ಅಂತ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಪಂಡಿತರು ಮೂಗು ಮುರಿಯೋ ಕಾಲ. ಹಳಕಟ್ಟಿ "ನೋಡ್ರಪ್ಪಾ, 800 ವರ್ಷ ಹಿಂದೆಯೇ ನಮ್ಮ ಶರಣರು ವಿಶ್ವಮಾನವ ಸಂದೇಶ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ" ಅಂತ ತೋರಿಸಿದರು.

2. ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಪೆಟ್ಟು: ಬಸವಣ್ಣ "ಇವ ನಮ್ಮವ, ಇವ ನಮ್ಮವ ಎನ್ನಬೇಡ" ಅಂದ. "ಕಾಯಕವೇ ಕೈಲಾಸ" ಅಂದ. ಇದನ್ನ ಓದಿದ ತಳಸಮುದಾಯದ ಯುವಕರಿಗೆ ಆನೆ ಬಲ ಬಂತು. "ನಾವೂ ಮನುಷ್ಯರು" ಅನ್ನೋ ಧೈರ್ಯ ಬಂತು.

3. ಮಹಿಳೆಗೆ ದನಿ ಸಿಕ್ತು: ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ "ಹೆಣ್ಣು ಹೊನ್ನು ಮಣ್ಣು" ಅನ್ನೋ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಸವಾಲು ಹಾಕಿದ್ದಳು. "ನಾನು ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನ ರಾಣಿ" ಅಂದಳು. ಇದನ್ನ ಓದಿದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು "ನಾವೂ ದೇವರನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಕೇಳಬಹುದು" ಅಂತ ತಿಳ್ಕೊಂಡರು.

4. ವೈಚಾರಿಕತೆ ಬೆಳೆಯಿತು: "ದೇವಲೋಕ, ಮೃತ್ಯುಲೋಕ ಎಂದು ಜಗಳವೇಕಯ್ಯಾ?" ಅಂತ ಅಲ್ಲಮ ಕೇಳಿದ. "ಮೂರ್ತಿಗೆ ಹಾಲು ಎರೆಯೋ ಬದಲು ಹಸಿದವನಿಗೆ ಅನ್ನ ಹಾಕು" ಅಂತ ಬಸವಣ್ಣ ಹೇಳಿದ. ಇದು 12ನೇ ಶತಮಾನದ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ನೋಟ. ಹಳಕಟ್ಟಿ ಇದನ್ನ 20ನೇ ಶತಮಾನದ ಜನರಿಗೆ ತಲುಪಿಸಿದರು.

ಹಳಕಟ್ಟಿ ಅಂದ್ರೆ ಬರೀ ಸಂಪಾದಕ ಅಲ್ಲ, ದಾರ್ಶನಿಕ

ಅವರು ವಚನ ಸಂಗ್ರಹ ಮಾಡಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂತಲಿಲ್ಲ. "ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು" ಕಟ್ಟಿದರು. ಊರೂರು ಸುತ್ತಿ ವಚನದ ಬಗ್ಗೆ ಉಪನ್ಯಾಸ ಕೊಟ್ಟರು. "ಶಿವಾನುಭವ" ಪತ್ರಿಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದರು. ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ವಚನ ಅರ್ಥ ಆಗಲಿ ಅಂತ ಸರಳ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಟೀಕೆ ಬರೆದರು.

ಗಾಂಧೀಜಿ "ಬಸವಣ್ಣ ನನ್ನ ಪೂರ್ವಜ" ಅಂದ್ರು. ಟಾಗೋರ್ "ವಚನ ವಿಶ್ವಸಾಹಿತ್ಯ" ಅಂದ್ರು. ಇದೆಲ್ಲಾ ಸಾಧ್ಯ ಆಗಿದ್ದು ಹಳಕಟ್ಟಿಯವರು ವಚನವನ್ನು ಧೂಳಿನಿಂದ ಎತ್ತಿ ಜಗತ್ತಿನ ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದಕ್ಕೆ.

ಅವರಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ ಆಗಿತ್ತು ಗೊತ್ತಾ? ಒಮ್ಮೆ ಮುದ್ರಣಕ್ಕೆ ದುಡ್ಡು ಇಲ್ಲದೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಬೆಳ್ಳಿ ಸಾಮಾನು ಮಾರಿದರಂತೆ. ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಹೆಂಡತಿಯ ಒಡವೆ ಅಡವಿಟ್ಟರಂತೆ. ಕೇಳಿದವರಿಗೆ "ಸಾಹಿತ್ಯ ಸೇವೆ ಅಂದ್ರೆ ತಪಸ್ಸು, ಸುಖದ ಹಾಸಿಗೆ ಅಲ್ಲ" ಎಂದೂ ಹೇಳಿದ್ದರು.

ಇವತ್ತಿನ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಹಳಕಟ್ಟಿ ಯಾಕೆ ಬೇಕು?

ಈಗ ಮೊಬೈಲ್, ರೀಲ್ಸ್, ಯೂಟ್ಯೂಬ್ ಕಾಲ. ಆದ್ರೂ ಜಾತಿ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದಾಟ, ಮೌಢ್ಯ, ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ದೌರ್ಜನ್ಯ ನಿಂತಿಲ್ಲ.

ಬಸವಣ್ಣ 800 ವರ್ಷ ಹಿಂದೆ "ಲಿಂಗ ಬೇಧವೇಕೆ, ಜಾತಿ ಬೇಧವೇಕೆ?" ಅಂತ ಕೇಳಿದ. ಆದ್ರೆ ನಾವು ಇನ್ನೂ "ನೀನು ಯಾವ ಜಾತಿ?" ಅಂತ ಕೇಳ್ತಿದ್ದೀವಿ.

ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ "ಬಟ್ಟೆ ಬೇಡ, ಒಡವೆ ಬೇಡ, ನೀನೊಬ್ಬನೇ ಸಾಕು" ಅಂದಳು. ಆದ್ರೆ ನಾವು "ಫೇರ್ ಅಂಡ್ ಲವ್ಲಿ, ಗೋಲ್ಡ್ ಸ್ಕೀಮ್" ಅಂತ ಓಡ್ತಿದ್ದೀವಿ.

ಹಳಕಟ್ಟಿಯವರು ವಚನ ಉಳಿಸಿಕೊಟ್ಟರು. ಆದರೆ ಅದನ್ನ ಬದುಕಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳೋ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನಮ್ಮದು. ವಚನ ಬರೀ ಭಾಷಣಕ್ಕೆ, ಕೋಟ್‌ಗೆ ಸೀಮಿತ ಆಗಬಾರದು. "ಕಾಯಕವೇ ಕೈಲಾಸ" ಅಂದ್ರೆ ನಾವು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಮರ್ಯಾದೆ ಕೊಡಬೇಕು. "ದಯವಿಲ್ಲದ ಧರ್ಮ ಯಾವುದಯ್ಯಾ?" ಅಂದ್ರೆ ನಾವು ಬಡವರ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸಬೇಕು.

ಹಳಕಟ್ಟಿ ನಮಗೆ ಕಲಿಸಿದ್ದೇನು?

1. ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯ ಅಂದ್ರೆ ಒಂದು ಚಳವಳಿ ಆಗಬಹುದು: ಸರ್ಕಾರ ಇಲ್ಲ, ಸಂಸ್ಥೆ ಇಲ್ಲ, ದೊಡ್ಡ ಹಣ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ರೂ ಒಬ್ಬ ವಕೀಲ ಇಡೀ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ದಿಕ್ಕು ಬದಲಾಯಿಸಿದ. "ನಾನೊಬ್ಬನಿಂದ ಏನಾಗುತ್ತೆ?" ಎಂದು ಮೂಗು ಮುರಿಯುವವರು ಹಳಕಟ್ಟಿಯವರ ಜೀವನ ಓದಬೇಕು.

2. ಬೇರು ಮರೆಯಬೇಡ: ಮರ ಎಷ್ಟು ಎತ್ತರ ಬೆಳೆದರೂ ಬೇರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತೆ. ನಾವು ಎಷ್ಟೇ ಮಾಡರ್ನ್ ಆದರೂ ನಮ್ಮ ಬಸವಣ್ಣ, ಅಕ್ಕ, ಅಲ್ಲಮನ ನೆನಪು ಇರಬೇಕು. ಅದೇ ನಮ್ಮ ಅಸಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವ.

3. ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಂದ್ರೆ ಟೈಮ್‌ಪಾಸ್ ಅಲ್ಲ: ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮಾಜ ಕಟ್ಟುವ ಅಸ್ತ್ರ. ವಚನಗಳು 12ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕ್ರಾಂತಿ ಮಾಡಿದವು. 20ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಶಕ್ತಿ ಕೊಟ್ಟವು. 21ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಮೌಢ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಅವು ಬೇಕು.

ಹಳಕಟ್ಟಿಯವರು 1942ರಲ್ಲಿ ತೀರಿಕೊಂಡರು. ಆದರೆ ಅವರು ಹಚ್ಚಿದ ದೀಪ ಇನ್ನೂ ಉರಿಯುತ್ತಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದ ಪ್ರತಿ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ "ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮಂಟಪ" ಇದೆ. ಶಾಲಾ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ವಚನ ಪಾಠ ಇದೆ. ವಿಧಾನಸೌಧದ ಮೇಲೆ "ಕಾಯಕವೇ ಕೈಲಾಸ" ಬರೆದಿದೆ.

ಅವರು ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಸನ್ಮಾನ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇವತ್ತು ಕನ್ನಡ ಮಾತಾಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನ ಉಸಿರಲ್ಲಿ ಹಳಕಟ್ಟಿ ಇದ್ದಾರೆ.

ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಕನ್ನಡದ ಆತ್ಮವನ್ನು ಸಾಯುವುದರಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿದವರು.

ಡಾ. ಫ. ಗು. ಹಳಕಟ್ಟಿ - ಪರಿಚಯ

ಹುಟ್ಟು : 2 ಜುಲೈ 1880, ಧಾರವಾಡ ಜಿಲ್ಲೆ ಹಳಕಟ್ಟಿ ಗ್ರಾಮ.  

ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ: ಬಿ.ಎ, ಎಲ್.ಎಲ್.ಬಿ. ಬಿಜಾಪುರದಲ್ಲಿ ವಕೀಲ ವೃತ್ತಿ.  

ಮಹತ್ಕಾರ್ಯ: 

1. ವಚನ ಶಾಸ್ತ್ರ ಸಾರ: 15 ಸಂಪುಟಗಳಲ್ಲಿ 11,000ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ವಚನಗಳ ಸಂಗ್ರಹ, ಸಂಪಾದನೆ, ಪ್ರಕಟಣೆ. 1923ರಿಂದ 1938ರ ತನಕ.

2. ಶಿವಾನುಭವ: ವಚನ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಪತ್ರಿಕೆ ಸ್ಥಾಪನೆ. 

3. ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು: ವಚನ ಸಂಶೋಧನೆ, ಪ್ರಸಾರಕ್ಕಾಗಿ ಸಂಸ್ಥೆ.

4. ಕೃತಿಗಳು: 'ಭಕ್ತಿ ಸುಧೆ', 'ವಚನ ಧರ್ಮ ಸಾರ', 'ಬಸವೇಶ್ವರ ಚರಿತ್ರೆ' ಸೇರಿ 30ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕೃತಿಗಳು.

ಗೌರವ: ಕರ್ನಾಟಕ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಿಂದ ಗೌರವ ಡಾಕ್ಟರೇಟ್. 'ಸಾಹಿತ್ಯ ಸರೋವರ', 'ವಚನ ಪಿತಾಮಹ' ಎಂಬ ಬಿರುದು.  

ನಿಧನ: 29 ಜೂನ್ 1964.

ಉಬಾಮನ ನುಡಿ: ಹಳಕಟ್ಟಿಯವರು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಮಗೆ ಬಸವಣ್ಣ ಬರೀ ಪ್ರತಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಗ್ತಿದ್ರು, ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ. ವಚನ ಕೇಳೋಕೆ ಭಾಗ್ಯ ಬೇಕು, ಅದನ್ನ ಉಳಿಸಿದ ಹಳಕಟ್ಟಿಯವರಿಗೆ ಕನ್ನಡಿಗರು ಸದಾ ಋಣಿ. ಇವರ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದಾದರೆ "ವಚನ ಉಳಿದರೆ ಕನ್ನಡ ಉಳಿದಂತೆ" ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಅರಿಯಬೇಕಿದೆ. ಅವರ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ನನ್ನದೊಂದು ಸಲ್ಯೂಟ್.

ಉಮೇಶ್ ಬಾಬು ಮಠದ್ [ಉಬಾಮ]

ಕನಕ ಯುವ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕೃತ ಸಾಹಿತಿ ಹಾಗೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಿಂತಕರು  

9606363449